تصمیم گیری برای ترک کوکائین گام بزرگی به سوی بهبودی برای هر کسی است که از اعتیاد به کوکائین رنج می برد. گام بعدی توصیه شده، جستجوی کمک حرفه ای برای شروع فرآیند سم زدایی پزشکی و درمان اعتیاد است. اگر شما یا یکی از عزیزانتان به این فکر می کنید که چگونه کوکائین را بدون توانبخشی ترک کنید، موارد زیادی وجود دارد که باید در نظر بگیرید.

سم زدایی کوکائین در خانه می تواند خطرناک باشد
اگر تصمیم دارید مصرف کوکائین خود را ترک کنید، ممکن است علائم ترک جسمی و رفتاری ناراحت کننده از جمله تب، خواب آلودگی، میل شدید به کوکائین، افسردگی، اضطراب و پرخاشگری را تجربه کنید. در حالی که علائم ترک کوکائین به طور کلی خفیف تر از علائمی است که با بسیاری از داروهای دیگر تجربه می شود، اما می تواند تا چند هفته ادامه یابد. همچنین مهم است که توجه داشته باشید که به دلیل افزایش بروز فنتانیل در کوکائین، عوارض پزشکی جدی در حال افزایش است. فنتانیل یک ماده افیونی مصنوعی بسیار خطرناک است که معمولاً با کوکائین، هروئین و مت آمفتامین مخلوط می شود تا آنها را ارزان تر و قوی تر کند. طبق گفته CDC، فنتانیل یکی از رایج ترین داروهایی است که در مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد دخیل است.

با نظارت یک متخصص پزشکی، عوارض جانبی بالقوه خطرناک سم زدایی را می توان تحت نظر گرفت و در صورت لزوم درمان کرد. وقتی وارد یک برنامه درمان اعتیاد به کوکائین می شوید، از حمایت درمانگران و یک تیم پزشکی برخوردار هستید که می توانند داروهای آرامش بخش را برای کاهش اثرات ترک تجویز کنند. آنها همچنین می توانند با خیال راحت هر گونه عارضه ای را که ممکن است از سلامت روانی یا شرایط فیزیکی همزمان ناشی شود، درمان کنند.

ترک کوکائین نیاز به حمایت مداوم دارد
غلبه بر اعتیاد زمانی که به تنهایی انجامش می دهید بسیار سخت تر است. هنگامی که فردی که از اعتیاد به مواد مخدر یا الکل رنج می برد یک برنامه درمانی جامع را تکمیل می کند، احتمال عود بیماری بسیار کمتر است. این به این دلیل است که آنها یک سیستم پشتیبانی قوی دارند که می تواند شامل دوستان، خانواده، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی واجد شرایط، و مشاوران سوء مصرف مواد و همچنین گروه های حمایتی مانند Cocaine Anonymous باشد.

راه بهبودی اعتیاد پس از سم زدایی متوقف نمی شود. بیماران به حمایت مستمر نیاز دارند تا یاد بگیرند که چگونه با هوس کوکائین کنار بیایند، چگونه با چالش های زندگی خود به شیوه ای سالم کنار بیایند، و چگونه از محرک های عود جلوگیری کنند. نشان داده شده است که گزینه های درمانی سرپایی مانند درمان شناختی رفتاری با ارائه ابزارهای مورد نیاز بیماران برای سازگاری با سلامتی، در روند بهبودی بسیار مفید هستند.

چگونه با خیال راحت مصرف کوکائین را متوقف کنیم
هنگامی که آماده توقف مصرف کوکائین هستید، درخواست کمک بسیار مهم است. با دوستان یا اعضای خانواده قابل اعتماد تماس بگیرید و با پزشک خود صحبت کنید یا فوراً یک مرکز درمانی پیدا کنید. هنگامی که توسط متخصصان آگاه ارزیابی شدید، آنها می توانند به شما در تعیین گام های بعدی در سفر خود به سوی یک زندگی شاد و سالم کمک کنند.

منبع

گزینه های درمانی مختلفی برای افسردگی وجود دارد. آنها شامل درمان های روانشناختی، داروها و اقدامات کلی مانند تکنیک های آرام سازی هستند. گزینه های مختلف درمانی اغلب با هم ترکیب می شوند.

افسردگی یکی از شایع ترین بیماری های روانی است. در طول یک دوره افسردگی، افراد احساس می کنند برای هفته ها یا ماه ها در یک گودال عمیق و تاریک هستند و اغلب نمی توانند راهی برای خروج ببینند. در افسردگی مزمن، علائم سال ها ادامه دارد. درمان می تواند دوره های افسردگی را کوتاه کرده و علائم را تسکین دهد. همه اینها در طی فرایند مشاوره افسردگی انجام می گیرد.

آیا افسردگی همیشه نیاز به درمان دارد؟
اگر فردی افسردگی خفیف دارد یا تازه شروع شده است، یک گزینه این است که صبر کنید و ببینید که آیا علائم دوباره بدون درمان از بین می روند یا خیر. این رویکرد "انتظار مراقب" به این معنی نیست که علائم نادیده گرفته می شوند و هیچ کاری انجام نمی شود. مهم است که با پزشک در تماس باشید و قرار ملاقات های منظمی داشته باشید تا در مورد احساس خود و چگونگی کنار آمدن با این وضعیت صحبت کنید. اگر علائم بدتر شوند یا چند هفته طول بکشند، ممکن است نیاز به درمان بیشتر باشد.

همچنین برای افراد مهم است که بتوانند با دیگران صحبت کنند. شرکا، دوستان و خانواده نقش بسیار مهمی در اینجا دارند. مراکز پشتیبانی و اطلاعات نیز می توانند کمک و راهنمایی ارائه دهند. گاهی اوقات صحبت با افرادی که تجربیات مشابهی را پشت سر گذاشته اند، به عنوان مثال در یک گروه پشتیبانی، می تواند کمک کننده باشد.

به ویژه در افسردگی متوسط یا شدید، معمولاً درمان فوری بسیار مهم است زیرا علائم بسیار ناراحت کننده هستند و می توانند مدت زیادی طول بکشند. این همچنین در صورتی صدق می کند که فردی افسردگی مزمن داشته باشد یا به فکر آسیب رساندن یا کشتن خود باشد (خودکشی).

درمان چقدر طول می کشد؟
بین مراحل مختلف درمان که تحت عنوان درمان "حاد"، "ادامه" و "نگهداری" (پیشگیری از عود) شناخته می شود، تمایز قائل می شود. درمان حاد معمولاً شش تا هشت هفته طول می کشد. هدف این است که

علائم را به اندازه کافی تسکین دهید تا فرد بتواند دوباره با زندگی روزمره کنار بیاید و
باعث می شود علائم زودتر از بین بروند و از تأثیر بیشتر افسردگی بر زندگی آنها جلوگیری کنید.
مرحله بعدی درمان را ادامه درمان می نامند. این معمولا چهار تا نه ماه طول می کشد. هدف از ادامه درمان این است که

علائم را بیشتر تسکین دهید، تا زمانی که از بین بروند، و
پیشرفت حاصل از درمان را حفظ کنید.
برای افرادی که در معرض خطر بالای افسردگی مکرر هستند، درمان طولانی مدت ممکن است به منظور جلوگیری از عود در نظر گرفته شود. این «پیشگیری از عود» گاهی اوقات می تواند برای سال ها ادامه داشته باشد برای مثال، اگر علایم با وجود درمان حاد و ادامه دار به طور کامل ناپدید نشده باشند، یا اگر شرایط شخصی بیمار هنوز بسیار دشوار است. افرادی که افسردگی مزمن دارند، اغلب سال ها دارو مصرف می کنند.

گزینه های درمان روانشناختی چیست؟
درمان روانشناختی معمولاً شامل صحبت عمیق درباره چیزها و انجام تمرینات رفتاری است. نوع درمان روانشناختی که بیشتر برای افسردگی استفاده می شود، به عنوان درمان شناختی رفتاری شناخته می شود (که اغلب به اختصار "CBT" نامیده می شود). شرکت های بیمه سلامت قانونی در آلمان هزینه های CBT و همچنین سایر درمان های سرپایی، از جمله روانشناسی عمیق و درمان سیستمیک را پوشش می دهند. آنها اغلب توسط درمانگران آموزش دیده ویژه ارائه می شوند.

اگر فردی دچار یک دوره افسردگی حاد باشد، پزشک معمولاً حمایت روانی کوتاه مدت، گاهی همراه با دارو را توصیه می کند. سپس می توانید برای یک دوره کامل درمان سرپایی روانشناختی اقدام کنید.

درمان شناختی رفتاری
در افسردگی، الگوهای فکری منفی مانند شک به خود و احساس گناه اغلب مشکل را بدتر می کند. هدف درمان شناختی رفتاری شکستن این الگوها ذره ذره است تا افراد احساس بهتری نسبت به خود داشته باشند.

درمان شناختی رفتاری دو رویکرد درمانی را ترکیب می کند:

شناخت درمانی: شناخت درمانی بر این ایده استوار است که مشکلات اغلب کمتر توسط خود چیزها و موقعیت ها ایجاد می شوند، بلکه بیشتر به دلیل اهمیتی است که افراد به آنها می دهند. بنابراین تغییر نحوه نگاه مردم به چیزها می تواند گام مهمی باشد.
رفتاردرمانی: رفتاردرمانی بر این فرض استوار است که رفتار آموخته شده و همچنین می توان آن را فراگرفت. هدف رفتاردرمانی شناسایی الگوهای مخرب رفتار، سپس کار بر روی آنها و تغییر آنهاست.
هدف درمان شناختی رفتاری آگاهی بیشتر از افکار، نگرش ها و انتظارات خود است. این امر امکان شناسایی باورهای نادرست و ناراحت کننده و سپس تغییر آنها را فراهم می کند.

رویکردهای روانکاوی
رویکردهای روانکاوی شامل روان درمانی تحلیلی و روش های مبتنی بر روان شناسی عمق است. آنها بر این باور هستند که درگیری های حل نشده و ناخودآگاه می توانند باعث افسردگی شوند. هدف این است که با صحبت با یک درمانگر، مسائل ناشناخته قبلی را شناسایی کرده و روی آنها کار کنید. افرادی که درمان روانکاوی دارند باید برای رویارویی با تجربیات بالقوه دردناک گذشته آماده باشند. روانکاوی معمولاً بیشتر از رویکردهای مبتنی بر روانشناسی عمق طول می کشد.

درمان سیستمیک
رویکردهای درمانی سیستمیک اهمیت زیادی به روابط بین افراد قائل هستند - به عنوان مثال، در خانواده، گروه دوستان یا محل کار. این روابط می تواند در ایجاد افسردگی نقش داشته باشد. برای مثال، درمان ممکن است شامل تلاش برای بهبود ارتباطات درون خانواده باشد. هدف کاهش علائم افسردگی است.

چگونه یک روان درمانگر پیدا کنم؟
پزشکان خانواده اغلب یک روان درمانگر خاص را توصیه می کنند. اما می توانید با مطب خصوصی روان درمانگر یا روانپزشک نیز تماس بگیرید. در آلمان، انجمن پزشکان قانونی بیمه سلامت (Kassenärztliche Vereinigung) می تواند به شما در گرفتن وقت ملاقات کمک کند.

شما می توانید یک قرار اولیه در یک مطب روان درمانی بدون ارجاع توسط پزشک یا ارسال درخواست به بیمه گر خود داشته باشید. در موارد اضطراری، می توانید با خدمات اورژانسی، کلینیک های روان درمانی سرپایی در بیمارستان ها و همچنین بیمارستان های روان پزشکی یا روان تنی به مراکز روانپزشکی مراجعه کنید.

برای اینکه روان درمانی سرپایی موثر واقع شود، یافتن روان درمانگری که بتوانید به او اعتماد کنید و با او احساس راحتی کنید، بسیار مهم است. در آلمان، سه تا پنج جلسه اول روان درمانی در یک محیط سرپایی به عنوان جلسات آزمایشی در نظر گرفته می شوند تا ببینند آیا شیمی بین مراجع و درمانگر درست است و آیا مراجع از رویکرد درمانی درمانگر راضی است یا خیر.

چه زمانی داروهای مختلف در نظر گرفته می شوند؟
دارو در افسردگی خفیف کمکی نمی کند. ممکن است دلایل خوب دیگری برای عدم مصرف دارو (در ابتدا) وجود داشته باشد. به عنوان مثال، علائم گاهی اوقات بدون داروهای ضد افسردگی پس از مدت کوتاهی بهتر می شوند. عوارض جانبی احتمالی نیز هنگام تصمیم گیری در مورد مصرف یا عدم مصرف داروهای ضد افسردگی نقش دارند.

اما ممکن است علائم آنقدر بد باشد که استفاده از دارو منطقی باشد. این امر به ویژه در مورد افرادی که افسردگی شدید و مرتباً تکرار شونده دارند صادق است - به خصوص اگر به فکر آسیب رساندن به خود یا خودکشی هستند. گاهی اوقات افراد تنها زمانی قادر به شروع درمان روانشناختی هستند که علائم آنها به دلیل مصرف دارو کمی بهبود یابد.

داروهای ضد افسردگی
داروها و گروه های مختلفی از داروها به عنوان داروهای ضد افسردگی طبقه بندی می شوند. آنها می توانند اثر بهبود خلق و خو و افزایش انگیزه داشته باشند. داروهای ضد افسردگی اغلب در ترکیب با درمان روانشناختی استفاده می شوند. اما معمولا چند روز یا چند هفته طول می کشد تا داروهای ضد افسردگی شروع به کار کنند. در افسردگی حاد، آنها باید هر روز برای چندین هفته یا ماه قبل از شروع اثر قابل توجه مصرف شوند. این اغلب با ادامه درمان، که چهار تا نه ماه طول می کشد، دنبال می شود. مدت زمانی که افراد دارو مصرف می کنند به عواملی مانند علائم و خطر ابتلا به یک دوره افسردگی دیگر بستگی دارد. برخی از افراد برای جلوگیری از حملات بیشتر افسردگی، سال ها از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند.

عوارض جانبی احتمالی داروهای ضد افسردگی شامل خشکی دهان، سردرد و احساس ضعف، بی قراری و کاهش میل جنسی است. اینها معمولاً در چند هفته اول مصرف داروهای ضد افسردگی ایجاد می شوند. اینکه آیا فردی عوارض جانبی دارد یا نه، چه عوارض جانبی دارد و چقدر عوارض جانبی دارد به دارو و دوز خاصی که استفاده می شود بستگی دارد.

واکنش افراد مختلف به دارو نیز کمی متفاوت است. به همین دلیل مهم است که در حین مصرف دارو به طور منظم به پزشک مراجعه کنید، تا آنها بتوانند ببینند اوضاع چگونه پیش می رود و در صورت لزوم درمان را تنظیم کند. در پایان درمان، دوز داروهای ضد افسردگی به تدریج در طی چند هفته کاهش می یابد. اگر فردی مصرف داروهای ضد افسردگی را به طور ناگهانی متوقف کند، ممکن است (به طور موقت) دچار مشکلات خواب، حالت تهوع یا بی قراری شود. قطع مصرف دارو به محض شروع احساس بهبودی بدون مشورت با پزشک می تواند خطر بازگشت افسردگی را افزایش دهد.

محصولات گیاهی
رایج ترین و شناخته شده ترین داروهای گیاهی برای درمان افسردگی از خار مریم ساخته شده است. این محصولات اغلب برای درمان افسردگی خفیف استفاده می شوند. برخی از آنها برای درمان افسردگی متوسط نیز استفاده می شود.

برخی از محصولات مخمر سنت جان برای افسردگی متوسط باید توسط پزشک تجویز شود. هنگام در نظر گرفتن مصرف فرآورده های سنت جانز بدون نسخه (یا بیشتر داروهای گیاهی دیگر)، مهم است که توجه داشته باشید که طیف گسترده ای از محصولات با دوزها و مواد بسیار متفاوت در بازار وجود دارد. بسیاری از محصولات مخمر سنت جان فقط مقدار کمی از عصاره را در خود دارند. محصولات گیاهی می توانند عوارض جانبی داشته باشند و با سایر داروها نیز تداخل داشته باشند، بنابراین مهم است که قبل از مصرف خار مریم با پزشک مشورت کنید.

آیا گزینه های درمانی دیگری وجود دارد؟
بسیاری از درمان ها و استراتژی های دیگر به افراد مبتلا به افسردگی ارائه می شود. اما بسیاری از اینها به وضوح ثابت نشده اند که به کاهش علائم کمک می کنند. برخی از آنها می توانند مکمل یا جایگزین مفیدی برای درمان های دیگر در شرایط خاص باشند.

تکنیک های آرام سازی و یوگا
شواهدی وجود دارد که نشان می دهد تکنیک های آرام سازی می تواند به کاهش افسردگی خفیف تا متوسط کمک کند. اینها شامل رویکردهایی مانند آرام سازی پیشرونده عضلانی، تمرین اتوژنیک، موسیقی درمانی و یوگا است. اما آنها به اندازه درمان های دیگر مانند درمان شناختی رفتاری موثر نیستند. با این حال، روان درمانگران گاهی اوقات تکنیک های آرام سازی را به عنوان بخشی از درمان آموزش می دهند.

ورزش و ورزش
ورزش و ورزش مانند پیاده روی نوردیک، آهسته دویدن، دوچرخه سواری، شنا یا پیاده روی اغلب برای تسکین یا پیشگیری از افسردگی توصیه می شود. بسیاری از مردم متوجه می شوند که فعالیت بدنی خلق و خوی آنها را بهبود می بخشد و به آنها انرژی بیشتری می دهد، و همچنین مشخص شده است که در برخی افراد نیز به کاهش افسردگی کمک می کند. اما تحقیقات همچنین نشان داده است که فعالیت بدنی معمولاً تأثیر زیادی در افراد مبتلا به افسردگی ندارد. و تحقیقات کمی در مورد اینکه آیا مزایای ورزش در طولانی مدت باقی می ماند یا خیر وجود دارد. هر چند ورزش و ورزش می تواند مکمل مفیدی برای درمان های دیگر باشد.

همچنین مشخص نیست که افراد چقدر ممکن است از انواع مختلف ورزش و ورزش سود ببرند. فعالیت بدنی ممکن است لزوماً برای همه انواع افسردگی نیز مناسب نباشد. به عنوان مثال، افرادی که افسردگی شدید دارند اغلب قادر به فعالیت فیزیکی نیستند. توصیه به انجام ورزش بیشتر ممکن است باعث بدتر شدن احساس آنها شود.

نور درمانی
نور درمانی که به عنوان فتوتراپی نیز شناخته می شود، در درمان اختلال عاطفی فصلی (SAD) استفاده می شود. این شکل از افسردگی در برخی از افراد در ماه های تاریک سال تاثیر می گذارد. اگر تصور شود کمبود نور طبیعی روشن بر خلق و خوی آنها تأثیر می گذارد، در اینجا درمان با نور مصنوعی یک گزینه است. نور درمانی شامل نشستن هر روز صبح به مدت نیم ساعت در مقابل یک نور روشن خاص (یک دستگاه نور درمانی) است.

درمان کم خوابی
این درمان شامل محرومیت موقت از خواب بیمار است. آنها یک شب کامل بیدار می مانند و فقط شب بعد می خوابند. تصور می شود که کمبود خواب متابولیسم مغز را تغییر می دهد و این ممکن است منجر به بهبود خلق و خو شود. درمان محرومیت از خواب فقط به منظور بهبود موقت علائم است. می توان از آن در کنار سایر درمان ها استفاده کرد.

درمان تشنج الکتریکی
درمان تشنج الکتریکی معمولاً در بیمارستان و تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. الکترودهایی روی سر بیمار قرار می گیرد و جریان الکتریکی کوتاهی از مغز عبور می کند و باعث تشنج می شود. بیمار نمی تواند چیزی احساس کند زیرا این عمل تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. درمان تشنج الکتریکی معمولاً تنها در صورتی به عنوان یک گزینه درمانی برای افراد مبتلا به افسردگی شدید در نظر گرفته می شود که سایر درمان ها کمکی نکرده باشند.

منبع : https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK279282/

مواد مخدر و الکل می توانند اثرات قدرتمندی بر ذهن و بدن داشته باشند، به ویژه پس از مصرف طولانی مدت. در نتیجه، فردی که به طور منظم از مقادیر زیادی مواد مخدر یا الکل استفاده می کند، ممکن است علائم ترک را هنگامی که تلاش می کند مصرف مواد خود را متوقف یا کاهش دهد، تجربه کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد علائم مختلف، علل و زمان بندی ترک مواد، و نحوه دریافت کمک در صورتی که شما یا شخصی که می شناسید کنترل مصرف مواد مخدر یا الکل خود را از دست داده است، ادامه مطلب را بخوانید.

ترک مواد مخدر چیست؟
ترک اعتیاد به مواد مخدر به علائمی اطلاق می شود که زمانی رخ می دهد که فردی که از نظر فیزیولوژیکی به یک مواد وابسته است، تلاش می کند مصرف مواد را متوقف کند یا به میزان قابل توجهی کاهش دهد. این علائم می تواند از خفیف ناراحت کننده تا شدید و دردناک متغیر باشد و در موارد نادر ممکن است تهدید کننده زندگی باشد. علائم خاص ترک، مدت و شدت آن به طور گسترده ای بسته به ماده و مدت استفاده از آن و همچنین سایر عوامل فردی متفاوت است.

اغلب اوقات، فرد به استفاده اجباری از مواد مخدر یا الکل ادامه می دهد تا از علائم ناخوشایند ترک محروم شود. این الگو ممکن است نشانه اعتیاد باشد یا فرد را در معرض خطر ابتلا به اعتیاد قرار دهد.2

انجمن پزشکی اعتیاد آمریکا اعتیاد را اینگونه تعریف می کند: «یک بیماری قابل درمان و مزمن پزشکی که شامل تعاملات پیچیده بین مدارهای مغزی، ژنتیک، محیط و تجربیات زندگی فرد است. افراد مبتلا به اعتیاد از مواد استفاده می کنند یا رفتارهایی انجام می دهند که اجباری می شود و اغلب با وجود پیامدهای مضر ادامه می یابد.»

چه موادهایی باعث علائم ترک می شوند؟
برخی از مواد متداول مورد استفاده سندرم های ترک شناخته شده دارند. موادی که ممکن است در نتیجه وابستگی فیزیولوژیکی باعث علائم ترک شوند عبارتند از: 1

الکل.
بنزودیازپین ها، باربیتورات ها و سایر داروهای مضعف و آرام بخش CNS.
ماری جوانا.
هروئین و داروهای تجویزی.
کوکائین، مت آمفتامین و سایر محرک ها مانند آدرال و ریتالین.
علائم ترک مواد مخدر  چیست؟
علائم ترک برای داروهای مختلف بسته به نوع ماده و همچنین مدت زمان استفاده از یک ماده و دوز بسیار متفاوت است. علائم ترک می تواند اختلالات ذهنی یا جسمی باشد، عموماً بسیار ناراحت کننده است و در موارد نادر ممکن است شدید و حتی خطرناک باشد.

بدن انسان سعی می کند با تنظیم فرآیندهای فیزیولوژیکی مختلف حالت هموستاز را حفظ کند تا حالات درونی را ثابت و متعادل نگه دارد. زمانی که ماده ای که این تعادل را تحت تاثیر قرار می دهد به طور منظم مصرف شود، بدن تنظیم و جبران می کند. هنگامی که حضور این مواد مخدر به طور ناگهانی حذف یا کاهش می یابد، بدن نمی تواند به سرعت تعادل خود را بازیابی کند و به سمت ترک می رود.

در نتیجه، علائم ترک معمولاً برعکس آن چیزی است که فرد تحت تأثیر مواد مخدر تجربه می کند. به عنوان مثال، مسمومیت با محرک باعث سرخوشی و افزایش احساس انرژی می شود، در حالی که ترک محرک می تواند منجر به خستگی و افسردگی شود. 5 برعکس، مسمومیت آرام بخش با احساس آرامش و لذت مشخص می شود، در حالی که ترک آرام بخش منجر به تحریک بیش از حد سیستم عصبی می شود که می تواند آشکار شود. به عنوان اضطراب و بی خوابی.1

علائم ترک مواد مخدر چقدر طول می کشد؟
ترک مواد مخدر و الکل می تواند از چند روز تا چند هفته طول بکشد، و در برخی موارد، علائم خاص ممکن است کمی طولانی تر باقی بماند.

عواملی که ممکن است بر جدول زمانی برداشت تاثیر بگذارد عبارتند از: 4

نوع ماده.
مدت زمان استفاده.
مقدار استفاده.
سایر کوادها یا موادهای در حال مصرف.
ویژگی های فردی، از جمله سلامت روانی و جسمی فرد.
علائم ترک حاد معمولاً در عرض چند ساعت یا چند روز پس از آخرین استفاده فرد شروع می شود و در عرض 1 تا 2 هفته برطرف می شود.

علائم خفیف تر که فراتر از بازه زمانی علائم حاد ترک ادامه پیدا می کنند، گاهی اوقات علائم «ترک طولانی مدت» یا «پرهیز طولانی مدت» نامیده می شوند. این علائم ممکن است شامل مشکلات خواب و انگیزه، مشکل در تمرکز و حافظه، افسردگی و اضطراب، میل جنسی کم، و میل به مواد مخدر باشد.

علائم ترک طولانی مدت ممکن است برای چندین ماه یا در موارد نادر سال ها ادامه داشته باشد. آنها تمایل به اپیلاسیون دارند و با گذشت زمان از بین می روند. برخی از افراد ممکن است این علائم را تجربه کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است این علائم را تجربه نکنند.

منبع

وقتی صحبت از جایگزینی دندان های از دست رفته یا آسیب دیده به میان می آید، شما چندین گزینه دارید. با این حال، یکی از گزینه هایی که بیش از بقیه برجسته است، ایمپلنت دندان است. ایمپلنت های دندانی مزایایی را ارائه می دهند که گزینه های جایگزینی دیگر دندان، مانند پروتز یا بریج، نمی توانند ارائه دهند. در اینجا مهمترین مزایای این گزینه نوآورانه است:

از از دست دادن استخوان جلوگیری می کند
زمانی که دندان از دست می دهید، تمایل به از دست دادن توده استخوانی در فک نیز دارید. استخوان فک شما برای حفظ جرم خود به تحریکی نیاز دارد که در هنگام اتصال دندان های شما دریافت می کند. ایمپلنت دندان تنها گزینه جایگزینی دندان است که همچنین جایگزین تحریک استخوان فک می شود و به جلوگیری از تحلیل استخوان کمک می کند.

با دندان های طبیعی شما مطابقت دارد
ایمپلنت های دندانی در اشکال و اندازه های بسیار متنوعی وجود دارند. دندانپزشک شما با شما همکاری می کند تا ایمپلنت هایی طراحی کند که با رنگ دندان های اطراف شما مطابقت داشته باشد و کاملاً در شکاف قرار گیرد. هیچ کس جز شما و دندانپزشکتان نمی داند کدام دندان ایمپلنت است.

نیروی نیش را بازیابی می کند
از آنجایی که ایمپلنت های دندانی با یک پایه تیتانیومی که جایگزین ریشه دندان می شود به فک شما متصل می شوند، به شما این امکان را می دهند که با همان نیرویی که می توانید با دندان های طبیعی خود استفاده کنید، گاز بگیرید. سایر گزینه های جایگزینی دندان تقریباً به اندازه نیروی بایت شما را بازیابی نمی کنند زیرا روی لثه می نشینند و در جای خود ثابت نیستند.

از تغییر شکل صورت شما جلوگیری می کند
دندان های شما به حمایت از ساختار صورت شما کمک می کند. وقتی دندان هایتان را از دست می دهید، آن تکیه گاه را از دست می دهید، که در نهایت باعث می شود صورتتان تغییر شکل داده و شما را مسن تر نشان دهد. ایمپلنت های دندانی مانند دندان های طبیعی از صورت شما پشتیبانی می کنند و از تغییر شکل آن جلوگیری می کنند.

گفتار طبیعی را فعال می کند
برخی از گزینه های جایگزینی دندان، مانند دندان مصنوعی، می توانند بر توانایی شما در تلفظ صحیح کلمات تأثیر بگذارند. از دست دادن دندان ها نیز می تواند گفتار شما را تغییر دهد. از آنجایی که ایمپلنت های دندانی مانند دندان های طبیعی احساس می کنند و عمل می کنند، شما را قادر می سازند به راحتی و به طور طبیعی صحبت کنید.

حفره ایجاد نمی شود
دندان های مصنوعی هنوز نیاز به مراقبت دارند تا از تجمع باکتری در دهان و ایجاد عفونت جلوگیری شود، اما موادی که ایمپلنت های دندانی از آن ساخته شده اند، نمی توانند پوسیدگی داشته باشند. شما هرگز نگران ایجاد حفره در ایمپلنت های دندانی خود نخواهید بود!

ایمپلنت های دندانی نیازی به خرید محصولات خاصی برای تمیز کردن یا مراقبت از آنها ندارند. نیازی به فنجان، قرص پاک کننده، چسب یا نخ دندان مخصوص نیست. شما فقط مسواک بزنید و نخ دندان بکشید، درست همانطور که با دندان های طبیعی خود انجام می دهید.

بدون لغزش شرم آور
بیمارانی که دارای پروتز مصنوعی هستند، گاهی اوقات نسبت به صحبت کردن، خندیدن یا غذا خوردن در جمع احساس خودآگاهی می کنند، زیرا دندان مصنوعی می تواند به وضوح در داخل دهان شما جابجا شود یا بلغزد. ایمپلنت های دندانی در جای خود محکم می شوند و هرگز شما را شرمنده نمی کنند.

از دندان های مجاور پشتیبانی می کند
شکافی در دهان که به دلیل از دست دادن دندان ایجاد می شود، می تواند باعث شود که دندان های دو طرف شکاف موقعیت خود را تغییر دهند و منجر به ناهماهنگی شوند. ایمپلنت های دندانی این شکاف را پر می کنند و به شما این امکان را می دهند که لبخندی صاف و یکنواخت داشته باشید.

راه حلی دائمی برای از دست دادن دندان
سایر گزینه های جایگزینی دندان باید به طور دوره ای تعمیر یا تعویض شوند، اما ایمپلنت های دندانی طوری طراحی شده اند که تا آخر عمر شما دوام بیاورند.

منبع

قابل ذکر است که تکنیک های مورد استفاده برای جراحی بینی بسیار پیشرفته است و فرقی نمی کند بینی استخوانی داشته باشید یا بینی گوشتی، در هر صورت جراح بینی ماهر می تواند بینی شما را به بهترین شکل متناسب با صورت شما فرم دهد. .

انواع بینی:

یکی از عوامل موثر در جراحی زیبایی بینی نوع بینی است که بر اساس میزان ضخامت پوست به دو نوع بینی گوشتی (گوشتی) و بینی استخوانی تقسیم می شود.

جراحی زیبایی بینی استخوانی:

در بینی استخوانی، پوست بینی نازک تر است، چربی کمتری دارد و آکنه دار نیست. در این نوع بینی، غضروف بزرگتر و قوی تر است.

افرادی که بینی استخوانی دارند می توانند انواع جراحی بینی طبیعی، جراحی بینی فانتزی را انجام دهند. هنگام جراحی بینی به دلیل ناهنجاری های غضروفی-استخوانی کار روی بینی های استخوانی راحت تر است، زیرا غضروف های بیشتری دارند که ترمیم آن آسان تر است، در این صورت پزشک حجم بینی را کاهش داده و آن را به شکل کامل در می آورد. فرم.

بینی های استخوانی به دلیل ویژگی هایی مانند پوست نازک و استخوان های قوی، ایده آل ترین بینی برای جراحی بینی هستند و در اکثر مواقع در این جراحی ها نتایج خوبی حاصل می شود.

بهترین روش برای جراحی بینی چیست؟

بهترین روش این است که فقط آن قسمت از غضروف یا استخوان را که باعث مشکلات تنفسی یا ناهماهنگی ظاهری می شود، بردارید و بقیه را حفظ کنید تا هم از نظر زیبایی و هم از نظر عملکرد تنفسی به نتیجه مطلوب برسید.

کدام عوامل بر نتیجه تأثیر می گذارد؟

آیا نتایج مثبت و قابل قبول است؟

بینی استخوانی چیست؟

قبل از پاسخ به این سوالات، ابتدا ساختار بینی را مورد بحث قرار می دهیم. بینی از استخوان و غضروف تشکیل شده است. اگر بینی دارای غضروف قوز و سفت باشد، به این نوع بینی استخوانی یا غضروفی می گویند.

قوز می تواند به آسیبی مانند شکستگی در دوران کودکی یا رشد بیش از حد استخوان و غضروف بینی مرتبط باشد.

در این موارد برداشتن استخوان و غضروف نمی تواند به زیبایی کمک کند، بلکه نیاز به بهبودی است.

پوست و بافت نرمی که استخوان و غضروف را می پوشاند، بخش مهمی از بینی است. این مهم است که بدانیم ضخامت پوست چگونه بر نتیجه جراحی بینی تأثیر می گذارد.

اگر پوست خیلی ضخیم باشد، نوک بینی گرد و اگر پوست خیلی نازک باشد، ناهنجاری های زیر جلدی قابل مشاهده است.

انعطاف پذیری عامل مهم دیگری است. پوست با انعطاف پذیری بالا به بافت زیر خود می چسبد و بینی را بهتر فرم می دهد، در حالی که پوست ضعیف دارای نوک گردتر با تورم طولانی مدت است. در این مورد، حفظ تناسب بینی با سایر قسمت های صورت بسیار مهم است.

جراحی زیبایی بینی استخوانی

افرادی که از بینی خود ناراضی هستند به پزشک مراجعه کنند. داشتن قوز و برآمدگی به دلایل ژنتیکی یا ارثی از ویژگی های بینی های استخوانی است. در برخی موارد، آسیب ها می توانند قوز ایجاد کنند که از نمایه قابل مشاهده است.

بهترین جراحان زیبایی بینی:

انتخاب جراح مناسب مهم ترین تصمیمی است که می توانید در مورد جراحی بینی بگیرید. در برخی موارد افراد به دلیل پیشنهاد دادن به دوستان و نزدیکان خود به راحتی تصمیم به انجام جراحی بینی استخوانی می گیرند، بنابراین به پزشک اعتماد کرده و آن را انتخاب می کنند.

راه دیگر مراجعه به پزشک و مشاوره با بیماران است. در کلینیک با بیماران مسنی که در آنجا جراحی زیبایی بینی انجام داده اند آشنا می شوید و می توانید سوالات خود را مطرح کنید. در این صورت بهتر است عکس های قبلی آنها را ببینید و با هم مقایسه کنید.

روش جراحی بینی:

در رینوپلاستی بینی استخوانی، جراح غضروف و استخوان را برمی دارد تا به بینی فرم دهد. در ابتدا جراح برش هایی برای گرفتن غضروف و استخوان ایجاد می کند و سپس قوز را برمی دارد.

هزینه انجام رینوپلاستی بینی استخوانی به روش های حین جراحی بستگی دارد.

راهنمای مراقبت های بعد از جراحی:

استفاده از کمپرس سرد برای 2 یا 3 روز اول هر سه ماهه.

حمام کردن بعد از جراحی بینی: اسپلینت یا بانداژ به مدت 1 هفته روی بینی قرار می گیرد. در صورت خیس شدن باند، احتمال افتادن باند افزایش می یابد که مستقیماً روی نتیجه تأثیر می گذارد.

داروهای تجویزی: از این داروها مانند آنتی بیوتیک ها، آرام بخش ها، سرماخوردگی بزرگسالان و قطره بینی و دگزامتازون برای کاهش تورم استفاده می شود و باید بعد از 6 ساعت و با رژیم مصرف شود.

ماساژ بینی: دست خود را در دو طرف قرار دهید و بینی را از بالا به پایین ماساژ دهید. استرس خود را روی قسمت های استخوانی قرار دهید. ماساژ دادن باید به گونه ای باشد که بینی به سمت گونه ها کشیده شود.

روند بهبودی بعد از جراحی بینی نیاز به زمان و صبر دارد. مشارکت فعالانه در مراقبت های بعد از جراحی و خود عمل نیز برای شما مهم است.

لطفا اقدامات زیر را اجرا کنید. دریغ نکنید از پزشک خود بپرسید اگر چیزی وجود دارد که متوجه نمی شوید.

به دلیل وجود پدهای موجود در بینی، ممکن است هنگام خروج از اتاق عمل نتوانید از طریق بینی خود تنفس کنید. در این دوره باید به تنفس از طریق دهان ادامه دهید. پزشک به شما خواهد گفت که چه مدت باید پدها در جای خود باقی بمانند.

مصرف مایعات کافی مهم است. آب میوه، آب و نوشابه های گازدار که به آرامی می نوشید تا حدودی خشکی ناشی از تنفس از طریق دهان را کاهش می دهد. از نی استفاده نکنید. غذاهای نرم و راحت جویدنی بخورید. برای مرطوب نگه داشتن لب ها از ژل یا کرم لب استفاده کنید.

فقط از داروهای تجویز شده توسط پزشک استفاده کنید. از مصرف آسپرین یا داروهای حاوی آسپرین یا داروهایی که از لخته شدن خون جلوگیری می کنند خودداری کنید.

اگر پانسمان های روی بینی شما هنوز سر جای خود هستند، با حداقل دو بالش زیر سر خود بخوابید یا استراحت کنید. سعی کنید سر خود را تا حد امکان در طول روز صاف نگه دارید. این کار گردش خون طبیعی را حفظ می کند و به کاهش تورم بعد از جراحی کمک می کند.

درجاتی از تورم بینی قابل انتظار است. این رنگ صورتی یا قرمز روشن است، اما اگر خون قرمز همچنان ظاهر می شود، باید از طریق تلفن به پزشک خود اطلاع دهید.

هنگام خروج از اتاق عمل، دو لایه گچ و یک بریس گچی روی بینی شما وجود دارد. اینها برای محافظت از بینی شما به اندازه شکل دادن به آن مهم هستند. این پانسمان ها را لمس نکنید یا تغییر ندهید. پزشک شما آنها را ظرف یک هفته برمی دارد.

پد کوچک زیر بینی شما را می توان در صورت لزوم تغییر داد (یا حتی در صورت عدم وجود خونریزی کاملاً از بین برود).

سوراخ های بینی خود را مالش ندهید و سعی نکنید بینی خود را باد کنید. "دست های خود را از بینی خود دور نگه دارید" قانون خوبی است که باید رعایت شود. مراقب باشید که بینی خود را نچرخانید. لباس هایی بپوشید که دکمه های جلو را فشار می دهند. از تی شرت یا یقه پولو خودداری کنید.

دندان های خود را با دقت مسواک بزنید و فقط از یک مسواک نرم استفاده کنید. لب های خود را جمع نکنید و سعی نکنید لب پایین خود را بالاتر از حد لازم بالا بیاورید.

در دو هفته اول پس از جراحی از خم شدن، خم شدن، بلند کردن اجسام سنگین (به خصوص کودکان کوچک)، ورزش های شدید و ورزش خودداری کنید.

در ماه اول از قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید خودداری کنید.

هنگامی که پانسمان های خارجی برداشته می شوند، درجاتی از تورم و تغییر رنگ در بافت اطراف مشاهده خواهید کرد. بینی شما ممکن است متورم شده و به سمت بالا متمایل شده باشد. این خود به خود در زمان مناسب حل خواهد شد.

ممکن است در نوک بینی و گاهی اوقات در لب بالایی احساس بی حسی داشته باشید. این در چند هفته ناپدید می شود.

پس از برداشتن پدها، می توانید به آرامی بینی خود را 2 تا 3 بار در روز با استفاده از جوانه های پنبه و آب لوله کشی تمیز کنید. جوانه پنبه را از سوراخ بینی به سمت بالا فشار ندهید.

بینی شما حتی پس از برداشتن پدها مسدود خواهد شد. این یک پاسخ طبیعی بافت به جراحی است. به مدت یک هفته سعی نکنید بینی خود را باد کنید. اگر بینی خود را باد می کنید، این کار را خیلی آرام انجام دهید. از اسپری یا قطره بینی استفاده نکنید. اگر مجبور به عطسه کردن هستید، این کار را با دهان باز انجام دهید.

خستگی و ضعف پس از آرام بخش ها یا بی حس کننده هایی که در طول جراحی به شما داده شد، شایع هستند. در عرض چند روز احساس قدرت بیشتری خواهید کرد. گاهی اوقات ممکن است بی خوابی ایجاد شود. برای کمک به خوابیدن می توان در هفته اول برای شما قرص های خواب آور تجویز کرد.

افسردگی بین 12 تا 36 ساعت پس از جراحی به هیچ وجه غیر معمول نیست. اولین دیدن بینی بعد از جراحی ممکن است باعث شوک شود. به یاد داشته باشید که باید صبور و واقع بین باشید. فراموش نکنید که بینی شما تحت عمل جراحی قرار گرفته است و با گذشت زمان بهبود می یابد. ممکن است بین 6 تا 12 ماه طول بکشد تا بینی شما به طور کامل بهبود یابد.

پس از برداشتن پانسمان ها (بسته به نوع کاری که انجام می دهید) ممکن است به زندگی حرفه ای عادی خود بازگردید. می توان از آرایش برای پوشاندن کبودی های کوچک استفاده کرد.

حتماً در تمام جلسات بعد از جراحی شرکت کنید. اینها برای نظارت بر بهبودی و پیشرفت بینی و عکس برداری برای نظارت بر بهبود ظاهر شما پس از جراحی ضروری است.

تا دو ماه اول بعد از جراحی از عینک استفاده نکنید مگر اینکه مجبور باشید. آنها فقط زمانی می توانند استفاده شوند که سیم گچ در جای خود قرار گرفته باشد. پس از آن، آنها باید با یک تکه نوار به پیشانی شما وصل شوند. به شما نشان داده خواهد شد که چگونه این کار را انجام دهید.

جراحی بینی در تمامی شهرها توسط جراحان متعددی انجام می گیرد. برای شاخاصی که قصد عمل جراحی بینی در تهران را دارند این سوال که بهترین جراح بینی استخوانی در تهران کیست بسیار مهم است. با جست و جو این عبارت می توانید با جراحان مختلفی آشنا شوید تا با توجه به نمونه کارها و سوابق آنها تصمیم گیری کنید.